Summa Cum Laude

You lived and died with honor, Jennifer
Never mind those that think otherwise;
Those that had nothing but disgust on how you saw yourself
and how you lived your beautiful life…

Pay no heed to those that consider you far less important
than the lopsided ‘friendship’ that ultimately killed you,
that star spangled delusion that drives many
to even mock and disparage you, each time
the television flashes images of your once beautiful body,
now lying lifeless with your face shoved down the toilet.

Oh how they put you in disdain! You had it coming,
you were a transgender, a prostitute; so you, they had the gall to say,
deserved your gruesome end…

But you lived and died with honor,Jennifer
Dispense with those imbecilic insinuations,
ignore those bootlicking officials that is killing you many times over
every time they dismiss your murder as a humdrum occurrence,
inconsequential in the sphere of our nation’s ‘strong and enduring friendship’
to the land of your killer.

You’ll be passing on with highest honors Jennifer
You never died in vain
For you are now showing the world
that there’s no honor in blind servility,
in dogged subservience to a master,
that tramples, rapes, and massacres our collective dignity.

You deserve no less than justice.

jennifer_laude

Cubao.Ex

Meet me tonight,
so I can spill my guts
at the table, full of beer bottles,
empty, just like myself;

So I can explain the long and short
of the story, muddled,
like the various versions of me
you’ve heard a countless times;

Meet me tonight,
so that I may recount
what I had to endure
to deserve whatever feelings
you hold for me;

So that I could tell you that
I may have looked the other way,
I still am drawn towards you…

Or am I too late?

cubao

Hindi ka pala maglilinis ng pilak

Hindi ka pala maglilinis ng pilak,
mamamaalam ka na pala
sa binubuo mong mga pangarap

Sa mura mong edad
‘pinamukha sa’yo ang kasuka-sukang reyalidad
na kahit ang karapatan ng mga kabataang
mag-aral, matuto, ay may bayad…

Mahal.

Hindi ka pala maglilinis ng pilak, Kristel,
gigisingin mo pala ang buong bayan
sa karumaldumal na katotohanang
ipinagkakait ng lipunan
sa mga kabataang tulad mo
ang kanilang kinabukasan

Pag-iisahin mo pala ang damdamin
ng mga mamamayang magpuyos
sa edukasyong walang kahihiyang
ginagawang negosyo ng iilan

Yuyugyugin mo pala ang pundasyon
ng pinakamamahal mong Pamantasan,
kakatukin mo sa bumbunan ng mga nasa poder ng kapangyarihan,
para matauhan sila sa kabulukan ng kanilang mga patakaran

Hindi ka pala maglilinis ng pilak,
mag-aambag ka pala sa ultimong pagkintab
ng kinabukasan ng mga kabataang
iyong naiwan

 

kristel

 

Aftershock

Hindi pa rin tapos
ang serye ng mga aftershocks,
pagkatapos ng lindol
na nagmula sa
anterior ng vertebral column
at posterior ng sternum

Kinulang yata
ang papel at tinta
ng seismograph
sa tindi ng yugyog

Malamang ay hindi naapuhap
ni Charles Richter na
maaaring lumampas
sa iskala ang lakas
ng pag-uga

Mataas at malakas
ang tsunami na idinulot
ngunit wala itong nalunod, nalubog
na mga ala-ala at paalala

Malakas din ang
naganap na pagyanig
ngunit wala itong ibinuwal
na mga istrukturang
nagpapaalala sa mga ala-ala

Walang sinabi ang yanig,
walang sinabi ang rumagasang tubig
at inaalmusal na lamang ngayon ang mga aftershocks

Si Lucy sa alapaap, may mga diyamante

Nahuli ako sa pagpasok ko sa opisina kahapon, Lucy.

Kasi naman, usad pagong ang andar ng tren. Nanakit pa nga ang likod ko, nangalay ang binti’t braso sa tagal kong nakatayo sa siksikang bagon.

Hindi tuloy maiwasang maglabasan ang inis at init ng ulo ng maseselang pasahero na nakasakay ko sa tren kahapon. May nagreklamong ginawa na daw siyang sandalan ng isang Mama, may isang matandang babae na biglang nagsisigaw dahil naiipit na siya ng mga lalaking nakakuha ng puwesto malapit sa pinto.

Halos umapaw  na sa tao ang lahat ng madaanan naming istasyon ng LRT, Lucy. ‘Yun pala, hanggang Gil Puyat lang daw ang biyahe ng mga tren! Sunod sunod nga ang paghingi ng paumanhin ng drayber sa maya’t mayang pagtigil dahil mayroon pang tren sa unahan.

Nalaman ko lang ang dahilan kung bakit ang bagal ng operasyon ng LRT nang marinig ko ang katabi kong babae na may kausap sa telepono, boyfriend niya yata. “May nagpakamatay daw, nagpasagasa sa tren,” galit na sabi ng dalaga, sabay dagdag ng, “Letse, yan… Sana sa Tuesday na lang siya nagpakamatay para off ko!”

Parang ayaw ko pa ngang maniwala non, kaya nag-text pa ako sa kaopisina ko kung totoo ngang may nagpakamatay. Oo nga daw, at alas-singko y medya pa daw nangyari. Pasado alas-nuebe na rin nang makarating ang sinasakyan kong tren sa Carriedo Station hirap na hirap pa nga akong lumabas, sa dami ng tao

Ikaw pala yung tumalon sa riles at nagpasagasa sa paparating na tren, Lucy.

Siguro hindi mo nabasa ‘yung iniulat ng gubyerno na tumaas daw ng 5.9% ang ekonomiya ng bansa. Maintindihan mo kaya ‘yung pinagyabang na “ good macroeconomic fundamentals” ng Bangko Sentral? Aayon ka kaya na bansag na “Asia’s bright spot” na raw ang Pilipinas pagdating ekonomiya?

Lucy, alam mo bang nag-tweet pa ang pinuno ng LRTA na naka-pajama ka lang at parang hospital gown daw ang iyong suot? Siguro kasi may iniinda kang tumor sa kaliwang bahagi ng iyong mukha…

Siguro aligaga ka kung saang kamay ng Diyos mo kakamutin ang panggastos sa pagpapa-opera…
Siguro napilitan kang tumakas sa ospital sa mahal ng bayarin…
Siguro hindi mo na nakayanan ang sobrang kahirapan…

Ewan.
Siguro nga.
Malamang…

Pero hindi bale Lucy, nasa alapaap ka na ngayon
Diyan, hindi mo na poproblemahin ang sakit mo
Hindi ka na magugutom, hindi ka na mahihirapan

Inihatid ka na ng ‘tren’ sa alapaap, Lucy
Maisusuot mo na rin ang mga pangarap mong diyamante…

Paalam.

 

Picture yourself on a train in a station,
With plasticine porters with looking glass ties,
Suddenly someone is there at the turnstile,
The girl with kaleidoscope eyes
– Lucy in the sky with diamonds, The Beatles

Bangkang papel, sa paglaho…

Parang bangkang papel
na pinatianod sa batis,
ang iyong nakaraan

Binitawan man,
bakit pilit mo pa ring hinahatid ng tanaw -
mapatid man ang leeg –
ang bangkang papel
na
paliit
na
ng paliit,
habang
palayo
ito
ng
palayo?

Matagal na nang matutunan mo siyang bitawan,
ngunit ngayon mo lamang ba nalalaman
na nakalampas na sa iyo
ang iyong nakaraan?

Tulad ng bangkang papel
na pinatianod sa batis,
paliit
na
ng paliit,
palayo
na ng
palayo -
dudulo din ito
sa paglaho

Blogger lang ako

Photo grabbed from the twitterverse

From ABS-CBNNews:
Bloggers react to Sotto: Bloggers LANG kami!

 

 

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 31 other followers